ไอคิโด Archive

ศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า

ศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า วันนี้มีเพื่อนคนนึงที่รู้จักกันมานานได้ถามคำถามกับผมว่า จะฝึก ศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า ไปทำไม ในเมื่อสมัยนี้เค้าก็มีอาวุธมากมายให้ใช้แล้ว เพื่อนผมคนนี้เป็นเพื่อนที่เรียนรุ่นเดียวกัน โดยจะออกไปทางกลุ่มที่มีเรื่องอยู่เป็นประจำ หลายๆครั้งก็พาผมไปติดร่างแหกับเค้าด้วย O_O ผมก็เลยถามกลับไปว่า แล้ว ศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า นะมันไม่ดีตรงไหนหรือ เค้าก็เลยตอบกลับมาว่า ก็กว่าจะสู้กันเสร็จก็เหนื่อยตายแล้ว สู้เอาไม้ เอามีด เอาปืนยิงเลยดีกว่า ต่อให้เป็น ศิลปะการต่อสู้มวยไทย ที่ผมฝึกอยู่ก็เหอะ เค้าก็ไม่คิดหรอกว่าจะทำให้การต่อสู้มันจบได้เร็ว ผมก็ยิ้มๆ แล้วก็เอามือคว้าจับข้อมือเค้าไว้ อีกมือก็คว้าจับลูกกระเดือก แล้วก็บอกว่านี่ไง การต่อสู้จริงๆแค่นี้ก็จบได้แล้ว เค้าก็อึ้งๆไป ผมก็เลยพูดต่อไปว่า นอกสังเวียนกับในสังเวียนนะ กฏมันไม่เหมือนกัน แล้วคนที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า ก็ต้องเรียนรู้จุดอ่อนของคู่ต่อสู้อยู่แล้ว เพื่อนผมก็อ๋อๆแล้วก็เลยถามต่อว่า นายเรียน มวยไทย มาไม่ใช่หรือ ทำไมถึงใช้การคว้าจับเหมือนพวก กังฟูู ผมก็เลยบอกว่า มวยไทย ก็จับได้ ไม่ได้จำเป็นต้องใช้หมัด

โมโตฮิโร่ ฟูกากูซา เซนเซ

วันนี้เราจะมาทำความรู้จักกับคนที่ถูกขนานนามว่า “บิดาแห่งวิชา ไอคิโด ในประเทศไทย” หรือก็คือ โมโตฮิโร่ ฟูกากูซา เซนเซ ชื่อไทยคือคุณสมชาย นั่นเองครับ

ปรมาจารย์ไอคิโด โมริเฮอิ อูเอชิบา

ไอคิโด ศิลปะการต่อสู้ที่หลายๆท่านมักจะคิดว่าใ้ช้งานไม่ได้จริง เพียงแต่ผู้พูดนั้นยังไม่ได้มาสัมผัสถึงตัวตนแห่งหลักการและวิชาการที่แฝงอยู่ในความนุ่มนวลเสียมากกว่า ซึ่งจริงๆแล้ว วิชาไอคิโดเองก็ยังพัฒนามาจากวิชา ยูยิทสู นั่นเอง วิชาไอคิโดนั้นมีประวัติความเป็นมาเริ่มต้นจากปรมาจารย์ โมริเฮอิ อูเอชิบา โมริเฮอิ อูเอชิบา เกิดเมื่อวันที่ 14 เดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 1883 (พ.ศ. 2426) ณ เมืองทานาเบ้ จังหวัดวากายามา ในประเทศญี่ปุ่น เขาเป็นเด็กน้อยที่อ่อนแอและขี้แย แต่โมริเฮอิก็ยังสมองดี เมื่อเขา อายุได้ 7 ปี เขาได้ศึกษาเล่าเรียน คำสอนของขงจื๊อ (ชิโชโกเกียว)  โดยได้รับการสั่งสอนจากพระภิกษุ รูปหนึ่ง หลังจากเข้าเรียนในชั้นประถมศึกษา เขาได้ฝึกการเล่นกีฬามวยปล้ำ ซูโม่ และว่ายน้ำ โดยได้ รับการสนับสนุนจากบิดาของเขาเอง วันหนึ่งครูชั้นประถมศึกษาของเขาได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับ เซนดากาวา ผู้มีชื่อเสียงในการเล่น